alan ne demek? alan nedir? alan anlamı

Türkçe » Türkçe

Türkçe alan
Türkçe
isim

1 .    Düz, açık ve geniş yer, meydan, saha.
2 .    Orman içinde düz ve ağaçsız yer, düzlük, kayran.
3 . mecaz  Bir konu veya çalışma çevresi:
       "Sanat kapalı bir alan değildir; sanat eseri herkes için, bütün toplum için yaratılır."- N. Ataç.
4 .    Yüz ölçümü.
5 . fizik  İçinde birtakım kuvvet çizgilerinin yayılmış bulunduğu var sayılan uzay parçası.
6 .    Eski Roma'da açık hava gösterisi yapılan geniş yer.
7 . sinema  Bir alıcı merceğinin net bir görüntü sağlayabildiği derinlik ve genişliğin bütünü.
8 . spor  Yarışmaların, karşılaşmaların ve oyunların yapıldığı yer, saha.

Birleşik Sözler
alan araştırması
alan hızı
alan korkusu
alan talan
alan topu
atış alanı
buz alanı
ceza alanı
eğlendinlen alanı
hava alanı
ilgi alanı
iş alanı
kapsama alanı
oyun alanı
piknik alanı
rekreasyon alanı
sit alanı
uçak alanı
yargı alanı
yerleşim alanı
Türkçe
Alantopu Terimleri Sözlüğü

Alantopu oyununun oynandığı, boyu 23,77 m. eni tek oyunu için 8,23 m., çift oyunu için 10,97 m. olan dikdörtgen biçimindeki yer.
Türkçe
Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu
Türkçe
Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu

bk. etki alanı
Türkçe
Bilişim Terimleri Sözlüğü

Bir tutanakta, özel bir veri türüne ayrılmış belirli bir bölge. En küçük mantıksal veri saklama birimi.
Türkçe
Fizik Terimleri Sözlüğü

Bir özdeğin, bir mıknatısın ya da bir elektrik yükünün çevresinde uyarılan kendini kuvvet etkisi ile belli eden yönleçsel, doğabilimsel nicelik.
Türkçe
Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü

1. Roma imparatorluğu döneminde açık havada yapılan gösteriler için yapılmış geniş, çoğu kez değirmi biçimde oyun yeri. 2. Seyircilerin ortasında oyun yeri olan çevreli tiyatronun büyüğü.
Türkçe
Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü

Bir sirkte gösterilerin yapıldığı alan.
Türkçe
Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. Düz, açık ve geniş yer, meydan, saha. 2. Orman içinde düz ve ağaçsız yer, düzlük, kayran. 3. Yüz ölçümü. 4. Eski Romada açık hava gösterisi yapılan geniş yer. 5. mec. Bir çalışma çevresi: Sanat kapalı bir alan değildir; sanat eseri herkes için, bütün toplum için yaratılır. -N. Ataç. 6. fiz. İçinde birtakım kuvvet çizgilerinin yayılmış bulunduğu varsayılan uzay parçası: Yer çekimi alanı. Mıknatıs alanı. Elektrik alanı. 7. sin. ve TV Bir alıcı merceğinin net bir görüntü sağlayabildiği derinlik ve genişliğin bütünü. 8. sp. Yarışmaların, karşılaşmaların ve oyunların yapıldığı yer, saha.
Türkçe
Güreş Terimleri Sözlüğü

1. Güreş karşılaşmalarının yapıldığı yer. 2. Yağlı güreşin ve karakucağın yapıldığı yüzeyi çimle kaplı toprak yer.
Türkçe
Kentbilim Terimleri Sözlüğü

Anıtların, tarih yapıtlarının, önemli yapıtasarcılık yapıtlarının çevresinde ya da yakınında, genellikle taşıt dolaşımına açık tutulmayan, herkesin oturup dinlenmesine elverişli duruma getirilmiş, dileyenlerin, gereğinde siyasal toplantılar da yapabilecekleri genişçe düzlük.
Türkçe
Matematik Terimleri Sözlüğü

(I) Bir ilingesel uzayda açık ve bağlantılı olan altküme.
Türkçe
Matematik Terimleri Sözlüğü

(II) bk. yüzölçü.
Türkçe
Matematik Terimleri Sözlüğü

(...)
Türkçe
Medeni Hukuk Terimleri Sözlüğü

sâha.
Türkçe
Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(matematik)
Türkçe
Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(fizik)
Türkçe
Ruhbilim Terimleri Sözlüğü

Birtakım güçlerin etkin oldukları yer.
Türkçe
Sinema ve Televizyon Terimleri Sözlüğü

TV. Çerçevenin en üst satırından en alt satırına kadar yatay taramanın tümü.
Türkçe
Sinema ve Televizyon Terimleri Sözlüğü

Sinema/TV. Bir alıcı merceğinin seçik bir görüntü sağlayabildiği derinlik ve enin tümü.
Türkçe
Tarama Sözlüğü

Açık, düz yer, meydan.
Türkçe
Tiyatro Terimleri Sözlüğü

1. Eski Roma açıkhava gösterisine özgü geniş yer (elips biçimi). 2. Seyirciler ortasında bir oyun yeri.
Türkçe
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Açıklık, düzlük yer: Atlar alanda yayılıyor. 2. Etrafı tepelerle çevrili çukur yer, koyak. 3. Orman içindeki düz ve ağaçsız yer. 4. İki tarla arasındaki sınır. 5. Kır, ova: Alanlar yeşermeye başlamış. 6. Dışarı, açık, ortalık, yer: Aldığını yerine koy, alanda bırakma. 7. Çayır, çimenlik. 8. Ufuk. 9. Ekilen tarlalarda tohumun bitmediği yerler: Bu yıl ekinlikler hep alan kaldı. 10. Yıkılmış veya yarım bırakılmış ev. 11. Değirmende tahılın ilk döküldüğü yer.
Türkçe
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Orman içindeki düzlük yer
Türkçe
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Orman içinde düzlük saha
Türkçe
Yöntembilim Terimleri Sözlüğü

Bir araştırma konusu ya da sorununun taşıyıcısı olan ve belli ayrıtları bulunan gözlem birimlerinden oluşmuş araştırma evreni ya da bu evrenin içinde gözlendiği gerçek yaşam bağlamı.
Türkçe
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Ekili tarlada ürün çıkmamış, boş yerler: Tarlanın yarısı alan galmış.
Türkçe
Osmanlıca

Orman içinde açıklık, meydan

Türkçe Alan
Türkçe
Kişi Adları Sözlüğü

Cinsiyet: Erkek
1. Düz, açık ve geniş yer, meydan, saha. 2. Orman içinde düz ve ağaçsız yer.3. Ülke alan, fetheden, fatih.
Türkçe
Yerleşim Yeri İsimleri

Samsun ili, Asarcık ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.
Türkçe
Osmanlıca

Orman içinde açıklık, meydan.

Türkçe » İngilizce

Türkçe alan
İngilizce
1. open place, open field. 2. glade, forest meadow. 3. field (of knowledge or activity). 4. area. 5. (electric, magnetic, static, gravitational, optical) field. 6. arena; parade ground. –– araştırması field work, research on the field. –– hızı the area per unit time swept by the ray uniting a moving point and a fixed point. –– topu tennis ball. –– ürküsü/korkusu agoraphobia.
İngilizce
(ADJ.)
recipient, susceptive
İngilizce
(N.)
space, area, range, field, arena, region, sphere, ambit, compass, domain, extent, maidan, pitch, reach, realm, scope, theater, theatre [Brit.], tract
İngilizce
(open) space, area; field; field, pitch saha; airfield; clearing kayran; domain, sphere, field

Türkçe » Almanca

Türkçe alan
Almanca
Bereich m;Bezirk m;Gebiet n
Almanca
r Platz; s Feld; e Fläche, r Flächeninhalt; r Raum; r Bereich, r Bezirk.
Almanca
Feld [das], Bereich [der], Fläche [die], Gebiet [das], Kreis [der], Platz [der], Sparte [die], Sphäre [die], Umfang [der]; Inhalt [der]
Almanca
Platz; Feld; Fläche, Flächeninhalt; Raum; Bereich, Bezirk