ahlak ne demek?

Türkçe

çokluk, isim (-lâ:kı) Arapça ahlak; hulk' un çokluk biçimi
 
1 .    Bir toplum içinde kişilerin benimsedikleri, uymak zorunda bulundukları davranış biçimleri ve kuralları:
       "Ahlâk düzelmeden hiçbir şey düzelmez."- Ç. Altan.  
2 .    İyi nitelikler, güzel huylar:
       "Bu şoförler hepinizin ahlâkını bozdu."- M. Ş. Esendal.

Birleşik Sözler

ahlâk bilimi
ahlâk dışı
ahlâk yasası
ahlâk zabıtası
basın ahlâkı      

Türkçe

Eğitim Terimleri Sözlüğü

1. Toplu olarak yaşayan bireylerin uymak zorunda bulundukları eylem ve davranış kurallarına verilen ad. 2. Bir kimsenin içinde yaşadığı toplumsal çevrenin törelerine uyma yetisi.

Türkçe

Felsefe Terimleri Sözlüğü

1. a. Belli bir dönemde belli insan topluluklarınca benimsenmiş olan, bireylerin birbirleriyle ilişkilerini düzenleyen törel davranış kurallarının, yasalarının, ilkelerinin toplamı. b. Çeşitli toplumlarda ve çağlarda kapsamı ve içeriği değişen ahlaksal değerler alanı. 2. Bir kişi ya da bir insan öbeğince benimsenen eyleme kurallarının toplamı. 3. Ahlaksal olan şeylerle bağlantısı olan bir görüşler dizgesi (tek kişinin, bir ulusun, bir toplumun, bir çağın). 4. Felsefenin bir dalı olarak: a. Ahlak üzerine kavramsal öğretiler. b. İnsanların kişisel ve toplumsal yaşamdaki ahlaksal eylemlerine ilişkin sorunları inceleyen felsefe öğretileri.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

ç. a. (ahla:kı, l ince okunur) 1. Bir toplum içinde kişilerin uymak zorunda oldukları davranış biçimleri ve kuralları, aktöre, sağtöre: “Ahlak düzelmeden hiçbir şey düzelmez.” -Ç. Altan. 2. Huylar: “Bu şoförler hepinizin ahlakını bozdu.” -M. Ş. Esendal.

Türkçe

Medeni Hukuk Terimleri Sözlüğü

sağtöre.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Bir çeşit armut.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

(< Ar. ahlâk) ahlak, yaradılış, huy

Türkçe

Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü

1. Mutlak olarak iyi olduğu düşünülen veya belli bir yaşam anlayışından kaynaklanan davranış kuralları bütünü. 2. Bir kimsenin iyi niteliklerini veya kişiliğini ifade eden tutum ve davranışlar bütünü, mizaç.

Türkçe

Osmanlıca

(Hulk.C.) Huy, tabiat. İnsanın davranış tarzı, tutum ve tavrı, bir cemiyette makbul ve iyi sayılan davranış kuralları. Bu kural ve kaideleri inceliyen ilim. Ahlâkın kaynağı ve mahiyetini inceliyen felsefe.Fil

Türkçe

Osmanlıca

insanın iyi veya kötü hâlleri, bunlarla ilgili ilim.

İngilizce

-kı 1. morals, moral practices; morality. 2. morals, moral principles, moral teachings, ethic, morality; ethics: meslek ahlakı professional ethics. ––a aykırı immoral (act, word). –– bilimi ethics. ––ını bozmak /ın/ to corrupt or debase (someone´s) morals, corrupt. ––ı bozuk morally corrupt, morally bankrupt (person). –– dışı 1. immoral (word, act). 2. amoral, nonmoral (word, act). –– duygusu moral sense.

İngilizce

(N.)
morals, standards of conduct as what is right or wrong; ethics

İngilizce

morals, ethics; manners, conduct

İngilizce

(N.)
morals, morality, character, ethic, ethics

Almanca

e Moral, (ç.) Sitten.

Almanca

Moral [die]; Ethik [die]; Charakter [der]

Almanca

Moral, Sitten

Fransızca

morale [la], mìurs

Fransızca

éthique, morale

Flemenkçe

moraal-zeden-karakter

Arnavutça

moral
ahlak egitim - Edukim moral

Kazakça

parasat

Kazakça

sana-sezim