zaman ne demek?

Türkçe

devir

Türkçe

devran

Türkçe

milat

Türkçe

vakit

Türkçe

zaman

Almanca

Zeit [die]

Almanca

Zeit

Almanca

e Zeit.

Almanca

Zeit f

Fransızca

temps [le], âge [le], date [la], durée [la], époque [la], ère [la], heure [la], moment [le]

Fransızca

temps

Azerice

zaman

Flemenkçe

tijd

Lehçe

chwila

Lehçe

czas

Lehçe

pora

Japonca

hima

Arnavutça

1. koha
2. kohë

Kazakça

däwren

Kazakça

kez

Kazakça

mezet

Kazakça

mezgil

Kazakça

sät

Kazakça

tus

Kazakça

waqıt

Kazakça

zaman

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(jeoloji)

Türkçe

isim (-ma:nı) Arapça zaman
 
1 .    Bir iş veya oluşun içinde geçtiği, geçeceği veya geçmekte olduğu süre, vakit:
       "Zaman geçtikçe hafifleyecek yerde, daha ziyade ağırlaşan bir vicdan azabı duyarım."- Ö. Seyfettin.  
2 .    Bu sürenin belirli bir parçası, vakit:
       "Efendiler, az söylemek çok yapmak zamanı gelmiştir."- A. İlhan.  
3 .    Belirlenmiş olan an.  
4 .    Çağ, mevsim.  
5 .    Bir işe ayrılmış veya bir iş için alışılmış saatler:
       "Eski müdür zamanında hayli şımarmış olan bu miskin ve ukalâ herifi sepetledi."- H. Taner.  
6 .    Dönem, devir.  
7 .    Bir süre ile ilgili durum ve şartlar:
       "Sigarasını efkârlı olduğu zamanlar yaptığı gibi sık nefeslerle çabuk çabuk içiyordu."- H. Taner.  
8 .   gramer  Fiillerin belirttikleri geçmiş zaman, şimdiki zaman, gelecek zaman, geniş zaman kavramı.  
9 .   jeoloji  Yer kabuğunun geçirdiği gelişimde belirlenen ve fosillere göre dörde ayrılan geniş evrelerden her biri.  
10 .   astronomi  Güneş ve yıldızların öğlene göre açısal uzaklığına karşılık bir ölçü.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

zaman almak
zamana uymak
zaman bırakmak
zamanı avlamak
zamanı dolmak
zamanı geçirmek
(bir şeyin) zamanı geçmek
zaman ile yarışmak
zaman kazanmak
zaman kollamak
zaman öldürmek
zaman tanımak
zaman vermek

Birleşik Sözler

zaman aşımı
zaman ayarlı
zaman belirteci
zaman bilimi
zaman bilimsel
zaman birimi
zaman dizini
zaman eki
zaman tüneli
zaman zaman
zaman zarfı
aynı zamanda
çift zamanı
hikâye birleşik zamanı
iftar zamanı
ikindi zamanı
rivayet birleşik zamanı
yıldız zamanı
vaktizamanında  

Türkçe

Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu

Türkçe

Dilbilim Terimleri Sözlüğü

Bir eylemim veya bir oluşun meydana geldiği devri anlatmak üzere fiilin aldığı şekil; bu şekil aynı zamanda kılmış da anlatabiir. Eylem söz söyleyenin söylediği andan önce yapılmış veya olmuşsa GEÇMİŞLİK ( Mazi, Passé : bk. Geçmiş zaman ), söylediği anda yapılmakta ise ŞİMDİLİK ( Hal, Présent; bk. Şimdikilik ), söylediği andan sonra yapılacaksa GELECEKLİK ( istikbal, Futur; bk. Gelecek zaman ), bu yolda sınırlanmamış olursa GENİŞ ZAMAN ( Muzari, Atemporel; bk. Geniş zaman ) adını alır. Bu zamanlar tek zamanlı oldukları vakit SALTIK ( Absolu ), başka bir olaya göre kurulmuş bir şekilde olurlarsa GÖRELİ ( Relatif; bk. Bileşik zaman ve Katmerli bileşik zaman ) vasfını alırlar. bk. Birincil ve İkincil zamanlar, Berk geniş ve Berk geri zaman, Aorist.

Türkçe

Divanü Lügatit-Türk

Türkçe

Felsefe Terimleri Sözlüğü

Felsefe kavramı olarak: oluş, gelip geçiş, değişme ve süreklilik biçimi; dönüşü olmayan bir doğrultuda birbiri ardından gitme. // Zaman, sürüp giden doğru bir çizgi olarak düşünülebilir; geriye doğru sonsuza değin uzanır (geçmiş), aynı zamanda ileriye doğru (geleceğe) akıp gider. Nesnel (objektif) zaman: Ölçülebilen zaman, ama kendi içinde değil, cisimlerin devinimiyle ölçülebilir. Uzaydaki devinimlerin sıralanması, zamanın da zaman kesimlerine bölünmesini sağlar. Modern fizik nesnel zamanın olmadığını ileri sürer. bk. görellik kuramı. Öznel zaman: Zaman bilincine dayanır, yaşantılara bağlıdır; nesnel olarak ölçülemez; duruma göre, yaşanılan zaman kısa ya da uzun görünebilir.

Türkçe

Gökbilim Terimleri Sözlüğü

Akıp giden olayların tekrar eden gök olaylarına göre sıralanmasından doğan bir kavram. Güneş ve yıldızların öğlene göre açısal uzaklığına (saat açısına) karşılık bir ölçü.

Türkçe

Gramer Terimleri Sözlüğü

Çekimli fiilin karşıladığı kılış veya oluşun içinde geçtiği zaman dilimi: Şimdiki zaman, geçmiş zaman, gelecek zaman, geniş zaman vb. Fiildeki zaman basit zaman ve birleşik zaman olarak ikiye ayrılır: yazıyor, yazdı, yazacak, yazmış, yazdıydı, yazıyormuş, yazsa, yazmalı, evdeydi vb. || ? Sen söyle Allahını seversen, dedi, bir çocuk ötekine maymun Türk mü demiş ne.. O da ona taş atmış. Sen tafsilâtını daha iyi bilirsin. İnzibat meclisleri toplanacakmış. Gençlerimiz burada hitabeler irade ediyorlar. Taş atan çocuğun kovulmasına rey verenler(...) Nasıl dedi bakayım? Eşekmişler amma Türk de değilmişler onu konuşuyorduk (P. Safa, Biz insanlar, s. 48) vb. Ayrıntı için bk. basit zaman, birleşik zaman.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. (zama:nı) 1. Bir işin, bir oluşun içinde geçtiği, geçeceği veya geçmekte olduğu süre, vakit: ?Zaman geçtikçe hafifleyecek yerde, daha ziyade ağırlaşan bir vicdan azabı duyarım.? -Ö. Seyfettin. 2. Bu sürenin belirli bir parçası, vakit: ?Efendiler, az söylemek çok yapmak zamanı gelmiştir.? -A. İlhan. 3. Belirlenmiş olan an. 4. Çağ, mevsim: Gül zamanı. Çocukluk zamanı. 5. Bir işe ayrılmış veya bir iş için alışılmış saatler, vakit. 6. Dönem, devir: ?Dedelerimizin zamanında burada bir kral yaşardı.? -R. Mağden. 7. gök b. Olayların oluş ve akış sırasını belirleyen, düzenli ve dönemli gök olaylarını birim olarak kullanan sanal bir kavram. 8. db. Fiillerin belirttikleri geçmiş zaman, şimdiki zaman, gelecek zaman, geniş zaman kavramı: Geldi, gelmiş, geliyor, gelecek, gelir. 9. jeol. Yer kabuğunun geçirdiği gelişimde belirlenen ve fosillere göre dörde ayrılan geniş evrelerden her biri.

Türkçe

Kimya Terimleri Sözlüğü (II)

1. SI biriminde saniye (s) gösterilen dördüncü boyut. 2.Bir iş veya olayın geçmekte olduğu sürenin ölçüsü.

Türkçe

Medeni Hukuk Terimleri Sözlüğü

1) sorumluluk. 2) sağlama (Borçlar Yasası, 169)(karş. tekeffül, temînât).

Türkçe

Türk Dünyası Gramer Terimleri Kılavuzu

Azerbaycan Türkçesi: zaman; Türkmen Türkçesi: zamaan; Gagauz Türkçesi: zaman; Özbek Türkçesi: zamon; Uygur Türkçesi: zaman; Tatar Türkçesi: zaman; Başkurt Türkçesi: zaman; Kmk: zaman; Krç.-Malk.: zaman;Nogay Türkçesi: zaman; Kazak Türkçesi: şak; Kırgız Türkçesi: çak; Alt:: öy; Hakas Türkçesi: tus; Tuva Türkçesi: üye; Rusça: vremya

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

(< Ar. zemân) zaman.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Müddet // uzun zaman : uzun süre

Türkçe

Yerbilim Terimleri Sözlüğü

Bir dizge katmanlarının oluştuğu zaman süresi.

Türkçe

Osmanlıca

(Bak: Zeman

Türkçe

Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü

(Derleme.. fiillerde zaman) Eylemlerin belirttikleri geçmiş zaman, şimdiki zaman, geniş zaman, gelecek zaman kavramı: Geldi, gelmiş, geliyor, gelir, gelecek, geldiydi, geliyormuş, hastaydı vb.

Türkçe

Kişi Adları Sözlüğü

Cinsiyet: Erkek
Vakit, çağ.

Türkçe

Hukuk Terimleri

Bir ödemeyi veya zarar ziyanı karşılama sorumluluğunu üstlenme.

Türkçe

Osmanlıca

Kefil olma, kefillik. Bir şeyin mislini veya değerini vermek üzere zarara karşı kefil olma, garanti.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Zaman, bk. zeman

İngilizce

1. time: Zaman nehir gibi akıyor. Time flows like a river. Bana zaman lazım. I need time. Fatoş´un zamanı az. Fatoş has little time to spare. ışık söndürme zamanı lights-out. 2. time, season: Yenidünya zamanı geldi. Loquats are now in season. 3. age, era, epoch: zamanın âlimleri the learned men of the age. 4. (a person´s) youth or prime; the time when one was engaged in a particular activity: Benim zamanımda bu işyerinin yönetim biçimi bambaşkaydı. This office was run quite differently in my time. 5. the right time or the time appointed (to do something): Artık bu işin zamanı geldi. It´s now the right time to do this job. 6. free time: Bugün hiç zamanım yok. I´ve no free time today. 7 gram. tense. 8. mus. time, meter, rhythm. 9. geol. era. 10. when: geldiği zaman when he came. ––ında at the proper time, at the right time. ––la with time, as time passes/ passed. –– belirteci gram. adverb of time. –– bırakmak /a/ to set aside time for, leave time for (something). –– birimi unit of time. –– eki gram. temporal suffix (for a verb). ––ı geçmek 1. to be out of date, be outmoded. 2. (for something) to expire, become void (as a result of the passage of time). 3. (for a fruit or vegetable) no longer to be in season. 4. (for an activity) no longer to be appropriate to the time of year. 5. (for something) to be of no use (because it´s too late): Özür dilemenin zamanı geçti artık. It´s now too late to apologize. –– kazanmak 1. to save time. 2. (for someone) to gain time. –– kollamak to be on the lookout for a suitable opportunity, bide one´s time. –– öldürmek to kill time. –– sana uymazsa sen zamana uy. proverb If the times don´t conform to you, then you should conform to the times. ––a uymak to conform to the age in which one lives, move with the times, keep in step with the times. –– vermek /a/ to set aside time (for) (something). –– zaman from time to time, occasionally, every now and then, every now and again, every so often. –– zarfı gram. adverb of time.

İngilizce

(Conj.)
whilst

İngilizce

(N.)
bout, cycle, date, day, father time, hour, season, tense, time, when, while, sands

İngilizce

time; age, era, epoch, period; tense; reign

Türkçe

zaman