kol ne demek?

Lehçe

ramię

Lehçe

odnoga

Lehçe

ręka

Türkçe

Divanü Lügatit-Türk

göl, havuz, birikmiş su

Türkçe

Divanü Lügatit-Türk

denizin kendisi

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Göl

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Ağacın dibinden çıkan sürgünler.

Türkçe

Tarama Sözlüğü

1. Taraf, yan, cihet. 2. El. 3. Devriye gezen asker, bekçi

Türkçe

Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu

Türkçe

Biyoloji Terimleri Sözlüğü

İnsan ve bazı hayvanlarda omuzla bilekler arasında kalan kısmı.

Türkçe

Dirilbilim Terimleri

Türkçe

Divanü Lügatit-Türk

kol

Türkçe

Divanü Lügatit-Türk

kılıç veya bıçakta bulunan yol biçimi oyma

Türkçe

Divanü Lügatit-Türk

dağın tepesindene aşağı inen ve derenin ortasından yüksekçe olan yer

Türkçe

Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü

Ortaoyunu adı çıkmadan önce dans, gösteri, benzetme ve her türlü oyun oynayan topluluklara verilen ad.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. 1. anat. İnsan vücudunda omuz başından parmak uçlarına kadar uzanan bölüm. 2. Vücudunun bu bölümünü saran bölümü: ?Kara yağız oğlan yalandan gözlerinin yaşını pembe mintanının kollarına siliyordu.? -O. C. Kaygılı. 3. Makinelerde tutup çevirmeye, çekmeye yarayan ağaç veya metal parça. 4. anat. Koyun, dana, kuzu vb.nde ön ayağın üst bölümü. 5. bit. b. Ağaçlarda gövdeden ayrılan kalın dal. 6. müz. Bazı çalgıların elle tutulan sap bölümü. 7. Koltuk, divan vb.nin yan tarafında bulunan dayanmaya yarayan parça. 8. Bir şeyin ayrıldığı bölümlerden her biri, dal (I), kısım, şube, branş: Türk Dil Kurumunun bilim ve uygulama kolları. 9. tar. Karakol: ?Lakin böyle kardan yolların örtüldüğü bu gecede, koldan korku yoktu. Rahatça eğlenebilirlerdi.? -R. H. Karay. 10. İş takımı, ekip, grup: ?Öteki koldaki iki hamlacıdan birisi acınacak bir zayıflıktaydı.? -S. F. Abasıyanık. 11. ask. Kanat: Sağ kol. Sol kol. 12. Dizi, düzen: Yürüyüş kolu. 13. den. Bir halat oluşturan bükülmüş lif demetlerinden her biri.

Türkçe

Jimnastik Terimleri Sözlüğü

Vücudun, omuz başından parmakların ucuna dek uzanan üyesi.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(coğrafya)

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(biyoloji, tarım)

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(botanik)

Türkçe

Sinema ve Televizyon Terimleri Sözlüğü

Sinema Eski alıcı ve göstericilerde, aygıtı çalıştırmak için elle döndürülen, alıcı ya da göstericinin düzeneğini devindiren sap.

Türkçe

isim
 
1 .    İnsan vücudunda omuz başından parmak uçlarına kadar uzanan bölüm.  
2 .    (koyun, dana, kuzu vb. için) Ön ayağın üst bölümü.  
3 .    Giysinin kolu saran bölümü:
       "Kara yağız oğlan yalandan gözlerinin yaşını pembe mintanının kollarına siliyordu."- O. C. Kaygılı.  
4 .    Ağaçlarda gövdeden ayrılan kalın dal.  
5 .    Makinelerde tutup çevirmeye veya çekmeye yarayan ağaç veya metal parça.  
6 .    Bazı çalgıların elle tutulan sap bölümü.  
7 .    Bir koltukta, bir divanda kol dayamaya yarayan parça.  
8 .    Bir şeyin ayrıldığı bölümlerden her biri, dal, kısım, branş.  
9 .    Güvenliği sağlamak amacıyla dolaşan polis, jandarma veya asker topluluğu, karakol, devriye:
       "Lâkin böyle kardan yolların örtüldüğü bu gecede, koldan korku yoktu. Rahatça eğlenebilirlerdi."- R. H. Karay.  
10 .    İş takımı, ekip, grup:
       "Öteki koldaki iki hamlacıdan birisi acınacak bir zayıflıktaydı."- S. F. Abasıyanık.  
11 .   askerlik  Kanat.  
12 .    Dizi, düzen.  
13 .   denizcilik  Bir halat oluşturan bükülmüş lif demetlerinden her biri.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

kol atmak
kol gezmek
(birine) kol kanat olmak (veya germek)
kolları kopmak
(birine) kollarını açmak
kollarının arasına almak
kollarını sallaya sallaya gelmek
kolları (veya kol ve paçaları) sıvamak
kolu kanadı kırılmak
(birinin) koluna girmek
koluna kuvvet
(birinin) kolunda altın bileziği olmak
kol uzatmak
kol vermek
kol vurmak

Birleşik Sözler

kolağası
kol ağzı
kol akımı
kol bağı
kolbastı
kolbaşı
kol böreği
kol değirmeni
kol demiri
kol kapağı
kol kemiği
kol kola
kol nizamı
kol saati
kolu uzun  

Türkçe

Tarım Terimleri

bk. fışkın, sürgün.

Türkçe

Tarih Terimleri Sözlüğü

Devlet buyruklarının ulaştırılmasında izlenmek üzere belirtilmiş kentler üzerinden geçen yollar: Anadolunun orta kolu, Rumelinin sağ kolu.

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Tiyatro Terimleri Sözlüğü

(Ort. O.):Raks, temsil, taklit ve her türlü oyun oynanan topluluk.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Susuz dere. 2. Koyak, vadi.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kiler.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

İmza : Kolunuzu atınız.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kök, köken.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Orman. 2. Yapılarda kullanılan on onbeş santimetre çapında dörtköşe biçilmiş ağaç.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Avcılıkta gözetleme deliğinin çevresine ve bu deliğe giden yolun iki yanına konan çalı çırpı.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Boynuzlu olması gerektiği halde, boynuzsuz ya da kısa ve kırık boynuzlu olan hayvan

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kol// kol bacah: bk. kol kiç// kol kiç: kol bacak

Türkçe

Zooloji Terimleri Sözlüğü

İnsan etrafının ön parçası; omuzla bilekler arasında kalan parça.

Türkçe

Bitkibilim Terimleri

Türkçe

Teknik Terimler - Elektroteknik

İngilizce

1. arm. 2. sleeve. 3. limb, large branch (of a tree). 4. crank. 5. handle; lever. 6. phys. arm. 7. neck (of a musical instrument). 8. strand (of a rope). 9. division, branch. 10. patrol. 11. club (in a school). 12. gang; troupe. 13. mil. column. 14. formerly wing (of an army). 15. side (direction). 16. butchery shank. 17. arm (of a chair). 18. brachial. ––larını açmak /a/ to receive (someone) with open arms. ––unda altın bileziği olmak to possess a profitable skill. –– askısı med. sling. –– atardamarı anat. brachial artery. –– atmak 1. (for a tree) to put forth branches. 2. to spread, extend. –– bağı mil. brassard. –– dayanağı armrest. –– demiri iron bar (used to bar a door). –– düğmesi cuff link. –– emeği manual labor. –– evi tailor. armhole, place where the sleeve joins the yoke. –– gezmek 1. (for a security force) to patrol an area. 2. (for a criminal) to prowl around or lurk in an area. ––una girmek /ın/ to take (someone´s) arm. ––u kanadı kırılmak to be left sitting high and dry (after losing one´s source or sources of support), have the rug pulled out from under one. –– kanat olmak/germek /a/ to take (someone) under (one´s) wing. –– kapağı (shirt) cuff. –– kemiği anat. humerus. –– kola arm in arm. –– kola girmek to link arms. ––una kuvvet. colloq. Keep it up!/Keep up the good work! –– saati wrist watch. ––larını sallaya sallaya gelmek to come without bothering to bring anything (as a gift). ––ları/––larını sıvamak to get ready to do something, roll up one´s sleeves. –– tahtası sleeveboard. –– uzatmak to spread, expand, branch out. ––u uzun powerful and influential. –– vurmak to patrol; to wander around. –– yormak to work hard.

İngilizce

(ADJ.)
branch

İngilizce

(N.)
arm; foreleg, branch, stolon; subsection, crank, embranchment, limb, offset, ramification, rod, rounds, tappet, wing, sleeve; handle, stick

İngilizce

arm; sleeve; foreleg; flipper; branch; bar, handle, crank, lever; (okulda) club; team, gang, troupe; patrol; column

Almanca

Arm m; Abzweigung f; Handkurbel f; Hebel f; Zweig m;
Schwengel m

Almanca

r Kontrollbeamte.

Almanca

Arm [der]; Branche [die]; Fach; Unterabteilung [die]

Almanca

Arm; Armel; Griff; Kolonne

Fransızca

bras [le], (giysi) manche [la], section [la], branche [la], barre [la], division [la], manette [la], embranchement [le], branchement [le], rameau [le]

Fransızca

bras, manche, manivelle

Azerice

qol

Yunanca

(ο) βραχίονας, (το) μπράτσο

---

(το) χερούλι, (ο) μοχλός

---

(ο) κλάδος

Japonca

ude,sode

Arnavutça

mëngë

Kazakça

bölim

Kazakça

butaq

Kazakça

qol

Kazakça

sala tarmaq

Kazakça

sap

Kazakça

tarmaq

Kazakça

tutqa

İngilizce

sign of affection (in Internet chats)KOL (Kiss On Lips)

Türkçe

çalı

Türkçe

göl