hakim ne demek?

Türkçe

İsimler Sözlüğü

(ara.) er. 1. her şeye hükmeden, hikmet sahibi olan allah. 2. hükmeden, dava yargılama işine memur olan, yargıç. 3. üstte bulunan. 4. hekim, akıllı, becerikli. 5. kadı, vali, amir, hükümdar, emir.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

sf. (haki:m) esk. 1. Bilge. 2. din b. Her şeyi bilen (Tanrı).

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Hâkim

Türkçe

İsimler Sözlüğü

(Arapça) - 1. Her şeye hükmeden, hikmet sahibi olan Allah. 2. Hükmeden, dava yargılama işine memur olan, yargıç. 3. Üstte bulunan. 4. Hekim, akıllı, becerikli. 5. Kadı, vali, amir, hükümdar, emir.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

sf. (ha:kim) 1. Egemenliğini yürüten, buyruğunu yürüten, sözünü geçiren, egemen: “Arkasında yavaş fakat çok hâkim bir ses işitmişti.” -A. Gündüz. 2. Başta gelen, başta olan, baskın çıkan. 3. Duygu, davranış vb.ni iradesiyle denetleyebilen (kimse): “Bir kere sinirlerine bu kadar hâkim oyuncu görmedim.” -H. Taner. 4. Yüksekten bir yeri bütün olarak gören: Denize hâkim bir köşk. 5. a. huk. Yargıç: “Bir hâkimin çok ciddi, bir satıcının çok mültefit, bir askerin çok otoriter olması meslekleri icabıdır.” -M. Kaplan. 6. Baskın.

Türkçe

Medeni Hukuk Terimleri Sözlüğü

yargıç.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

(< Ar. hâkim) hakim

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

(< Ar.hakim) hekim

Türkçe

Osmanlıca

Hikmetle muttasıf olan ve mevcudatın hakikatına vâkıf olan. Hikmet mütehasssı. İlm-i hikmette mütebahhir ve mütehassıs olan. İş ve emirleri hikmetli ve yanlışsız olan. * Tabib, doktor.

Türkçe

Osmanlıca

Galib. Haklı ve haksızı ayırıp hak ve adalet üzere hükmeden. Başkasını müdahale ettirmeden idare eden, Allah (C.C.) * Memleketi idare eden. * Mahkeme reisi. (Hâkim-i Hakikî, Hâkim-i Ezelî, Hâkim-i Mutlak, Hâk

Türkçe

Osmanlıca

Hikmetle muttasıf olan ve mevcudatın hakikatına vâkıf olan. Hikmet mütehasssı. İlm-i hikmette mütebahhir ve mütehassıs olan. İş ve emirleri hikmetli ve yanlışsız olan. * Tabib, doktor

İngilizce

1. sage, a profoundly wise man. 2. philosopher. 3. wise, sage, sagacious.

İngilizce

(ADJ.)
dominating, commanding, dominant, predominant, magisterial, sov'ran

İngilizce

(N.)
judge, ruler, adjudicator, justice, savant, recorder, Solon, beak

İngilizce

sage bilge; God Tanrı

İngilizce

1. ruling, dominating. 2. dominant, supreme. 3. biol. dominant. 4. /a/ (one) who can control, who has discipline over (his emotions, actions, etc.). 5. /a/ overlooking, commanding a view of. 6. judge; justice. 7. ruler. ––ler heyeti bench, bench of judges. –– kılmak /ı, a/ to make (someone, something) dominant (over). –– olmak /a/ 1. to rule, rule over. 2. to dominate, predominate, have a commanding influence over. 3. to control, have discipline over (one´s emotions, actions, etc.). 4. to overlook, command a view of. ––in reddi recusation, rejection of a judge.

İngilizce

(N.)
judge, one who presides over court trials

İngilizce

ruler; judge; ruling, dominating, masterful; supreme, dominant, predominant; overlooking, dominating

Almanca

r Herrscher; r Richter; herrschend, überlegen.

Almanca

Herrscher; Richter; herrschend, überlegen

Almanca

souverän, tonangebend, beherrschend; Gebieter [der];

Fransızca

dominant/e, dominateur/trice

Arnavutça

1. mbizotërues
2. sundimtar, sundues

Kazakça

basqarwşı

Kazakça

bïlewşi

Kazakça

egemen

Kazakça

sot

Kazakça

üstem

İngilizce

n. Muslim doctor who uses traditional medications (also hakeem)

Türkçe

hakem

Türkçe

yargıç