dil ne demek?

Almanca

Zunge; Sprache, (ç.) tek. Worte, Ausdrucksweise, Zapfen, Welle

Almanca

Zunge f

Almanca

e Zunge; e Sprache, (ç.) tek. Worte,e Ausdrucksweise, e Zapfen, e Welle.

Almanca

Sprache [die]; Zunge [die]; Lasche [die]; (anahtar) Bart [der]

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

[Gönül] (kelime tek başına kullanılmaz.) // dil erbabi: gönül ehli

Türkçe

Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü

Ağız boşluğunda bulunan, çizgili kaslardan oluşmuş, lokmanın biçimlenmesinde, yutma, tat alma ve konuşmanın biçimlenmesinde görev alan çok hareketli bir organ, glossa, lingua.

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

(I) Anahtar. (-Gaziantep; Deliilyas *Şarkışla -Sivas)

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

(II) Hayvanların boynuna asılan çanın içinde sallanan boynuz ya da madensel parça. (Uluğbey *Senirkent -Isparta; *Bor -Niğde)

Türkçe

Zooloji Terimleri Sözlüğü

Ağız boşluğunun alt bölgesinde bulunan ve özgür olarak hareket edebilen etli bir uzantı olup ard ucundan dil kemiğine bağlıdır.

Türkçe

Osmanlıca

gönül, kalb.

Türkçe

Osmanlıca

t. Lisan, zeban. * Ağızdaki tat alma duygusu ve konuşma uzvu. * İnsanların konuştukları lehçelerin her birisi. Lügat. * Muhtelif âlât ve edevâtın uzunca ve yassı, ekseriya oynak kısımları. * Coğ: Denizin için

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Dil // dila çihmak: konuşma çağına erişmiş olmak

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(biyoloji, zooloji)

Türkçe

Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu

Türkçe

Bilişim Terimleri Sözlüğü

Simgeler ve sözcükler oluşturmak için tanımlanmış bir damga takımı ve bunların, anlamlı bir iletişim aracı olarak deyimler ve tümceler (ya da bir örü) oluşturmak üzere kullanımım yöneten sözdizim kuralları takımı, örn. Türkçe, İngilizce, COBOL, FORTRAN. bk. izlenceleme dili.

Türkçe

Biyoloji Terimleri Sözlüğü

Ağız boşluğunun alt bölgesinde bulunan, çok tabakalı yassı epitelle sarılmış çizgili kastan yapılmış olduğu için serbestçe hareket edebilen, arka tarafta dil kemiğine bağlı olan bir organ.

Türkçe

Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü

İnsanların duygu ve düşüncelerini bildirmek üzere sözcüklerle veya gereçlerle yaptıkları anlaşma: Türkçe, Fransızca, İngilizce, Almanca veya işaret dili vb.

Türkçe

Dilbilim Terimleri Sözlüğü

Bir insan topluluğu içinde kullanılan sözlü dillik yollarının bütünü (bk. Dillik). Diller türlü bakımlardan sınıflanır. Yaygınlık ve nitelik bakımından: KAMU DİLLERİ (L. Communes), ÖZEL DİLLER (L. Spéciales), GİZLİ DİL (L. secrète), RESMİ DİL (L. officielle), UYGARLIK DİLLERİ (L. de civilisation), GENEL DİL (L. générale), DÜNYA DİLİ (L. mondiale); aynı dilin türlü halleri bakımından: KONUŞULAN DİL (L. courante ou parlée), HALK veya KONUŞMA DİLİ (L. vulgarie ou populaire), TEKLİFSİZ DİL (L. familière), " AŞAĞILIK DİL (L. triviale), BİLİM DİLİ (L. savante), MESLEK DİLİ (L. de profession), SINIF DİLİ (Standespraehe /Alm./), EDEBİYAT DİLİ (L. Littéraire), DİPLOMATLIK DİLİ (L. diplomatique), ŞİİR DİLİ (L. poétique, TEKNİK DİLİ (L. technique) ; Kullanış bakımından YAŞIYAN DİL (L. vivante), AŞNI DİL (L. archaïque), ÖLÜ DİL (L. morte) ; anlık bakımından: ARI DİL (L. pure), KARMA DiL (L. mixte) ; doğuş bakımından : DOĞAL DİL (L. naturelle), YAPMA DİL (L. artificielle), EVRENSEL veya ULUSLARARASI DİL (L. universelle ou internationale), FİLOZOF İŞİ DİL (Langue philosophique) ; konuşana olan yakınlığı bakımından: ANA DİLİ (L. Maternelle), ULUSAL DİL (L. nationale), BENİMSEK DİL (L. adoptée), YABANCI DİL (L. étrangère) gibi sınıfları vardır. Diller bir ée aralarındaki kuruluş farkları bakımından sınıflara ayrılırlar. Fikrin türlü öğelerini (Fran. de la maison gibi) ayrı ayrı kelimelerle veya (evin gibi) tek kelime ile anlattıklarına göre: ÇÖZÜMLÜ DİLLER (L. analytiques) ve BİREŞİMLİ DİLLER (L. synthétique) ; cümle öğelerinin sırası değişip değişemediğine göre: DEĞİŞİR SIRALI DİLLER (L. transpositives) ou inverses) ve DEĞİŞMEZ SIRALI DİLLER (L. analogues) ; öğelerini düzenledikleri tarza göre: AYRILI DİLLER (L. isolantes), YANDAŞLAYICI DİLLER (L. juxtaposantes), GÖVDELEYiCi, TOPARLAMALI, KAPSAMALI, TOPTAN ANLATIMLI veya ÇOK BİREŞİMLİ DİLLER (Incorporantes, Agglomérantes, Encapsulantes, Holophrastiques ou Polysynthétiques), BİTİŞİMLİ DİLLER (L. agglutinantes), TANELİ DİLLER (L. atomiques), MALGAMALI DİLLER (L. amalgamantes), KAYNAŞMALI DİLLER (L. fusionnelles) ; bükünlü olup olmadıklarına göre: BÜKÜNLÜ veya ŞEKİLLEMELİ DİLLER (L. flexionnelles, forniatives ou à mots proprement dits), ve ŞEKİLLEMESİZ DİLLER (L. non-formatives ou à mots apparents, à mots-phrases) ; aralarındaki hısımlığa göre: ANA DİLLER (Langues-mères), KARDEŞ DİLLER (Langues-soeurs), KAYNAK DİLLER (L. communes), İLKEL DİLLER (L. primitives), TÜREME DİLLER (L. dérivées).

Türkçe

Gramer Terimleri Sözlüğü

İnsanlar arasında karşılıklı haberleşme aracı olarak kullanılan; duygu, düşünce ve isteklerin ses, şekil ve anlam bakımından her toplumun kendi değer yargılarına göre biçimlenmiş ortak kurallarının yardımı ile başkalarına aktarılmasını sağlayan, seslerden örülü çok yönlü ve gelişmiş bir sistem. Türkçe, Almanca, Çince, İngilizce, Japonca gibi. Dünya üzerinde konuşulan diller, a) Köken, b) Yapı bakımından sınıflandırılmaktadır. Köken bakımından yapılan sınıflandırmada, bilinmeyen devirlerde aynı ana dile bağlanan bir köken akrabalığı söz konusudur. Hint-Avrupa, Hami-Sami, Fin-Ugur, Ural ve Altay dil aileleri bu temeldeki bir sınıflandırmaya dayanan dil aileleridir. Dünya dilleri yapı bakımından da tek heceli diller (İsolierende Sprachen, isolating kanguages, monosyllabic languages.), eklemeli diller (agglutinierende Sprachen, agglutinative languages) ve çekimli diller (flektierende Sprachen, inflected languages) olmak üzere üçe ayrılır. Her dil taşıdığı söz hazinesine, kullandığı alanlara, yaşayıp yaşamadığına ve toplumun içinde onu kullanan kesimler açısından taşıdığı farklı özelliklere göre konuşma dili, yazı dili, halk dili, aydın dili, bilim dili, edebî dil, kültür dili, millî dil, ortak dil, resmî dil, yaşayan dil, ölü dil olarak da sınıflandırılabilir. Bunlara bk.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(I) a. 1. Ağız boşluğunda, tatmaya, yutkunmaya, sesleri boğumlamaya yarayan etli, uzun, hareketli organ, tat alma organı: “Ağzımı dolduran kocaman dil, kelimelere yer bırakmıyor ki...” -Y. Z. Ortaç. 2. Birçok aletin uzun, yassı ve çoğu hareketli bölümleri: Terazi dili. 3. Büyükbaş hayvanların haşlanıp pişirildikten sonra yenebilen dili: “Birkaç dilim ekmek, ince bir iki dilim peynir veya dil, bazen de haşlanmış bir sebze yemeği.” -S. F. Abasıyanık. 4. Ayakkabı bağlarının ayağı rahatsız etmemesini sağlayan ve bağ altına rastlayan saya parçası. 5. coğ. Kıstak. 6. den. Makaraların ve bastikaların içine yerleştirilmiş olan, üzerinden geçirilen halatı istenilen yöne çevirmeye yarayan, çevresi oluklu, küçük döner tekerlek: İki dilli makara. 7. müz. Bazı üflemeli çalgılarda titreşerek ses çıkaran ince metal yaprak. 8. hlk. Anahtar.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(II) a. 1. İnsanların düşündüklerini ve duyduklarını bildirmek için kelimelerle veya işaretlerle yaptıkları anlaşma, lisan, zeban: “Dilinden Anadolulu olduğu ancak belli oluyordu.” -S. F. Abasıyanık. 2. Bir çağa, bir gruba, bir yazara özgü söz dağarcığı ve söz dizimi: “Halk dilinin günebakan ismini verdiği bu çiçek, güneşe âşıktır.” -H. S. Tanrıöver. 3. Belli mesleklere özgü dil: Hukuk dili. 4. Düşünce ve duyguları bildirmeye yarayan herhangi bir anlatım aracı: Müzik dili. Yazı dili. “Hiçbir zaman onların arasına katılabilecek bir dil bulamadım.” -R. Mağden. 5. tar. Sorguya çekilmek için yakalanan tutsak.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(III) a. esk. Gönül, yürek.

Türkçe

Halkbilim Terimleri Sözlüğü

Bir toplum üyelerinin birbirlerine düşünce ve dileklerini anlatmak amacıyla kullandıkları, ilgili toplumca benimsenen ses simgelerinden oluşan ve belirli bir düzene göre işleyen kültürel dizge. bk. yaşayan dil, tümbireşimli dil, törensel dil, temel dil, ölü dil.

Türkçe

Mantık Terimleri Sözlüğü

Kurma kuralları gereği oluşturulan, anlam kuralları gereği de yorumlanıp anlam kazanan deyimler dizgesi. Krş.. sözedilen dil, sözeden dil, biçimsel dil, biçimsel dizge, tek çeşitli dil, çok çeşitli dil, altdil.

Türkçe

Metalbilim İşlem Terimleri Sözlüğü

Döküm ya da boşaltma sırasında, erimiş metalin kalıp duvarlarına sıçrayıp, erken katılaşması sonucunda oluşan yüzey kusuru.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

bk. ok.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(kıyı) (coğrafya)

Türkçe

Tarih Terimleri Sözlüğü

Durumunu öğrenmek için düşmandan ele geçirilen tutsak.

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Toplumbilim Terimleri

İnsana türlü etkinlik süreçleri içinde düşünce ve duygularını anlatma olanağı vererek bilme ve iletişme işlevlerini yerine getiren, toplumsal üretimin gelişmesiyle birlikte ortaya çıkıp gelişen söz düzeni.

Türkçe

Türk Dünyası Gramer Terimleri Kılavuzu

Azerbaycan Türkçesi: dil; Türkmen Türkçesi: dil; Gagauz Türkçesi: dil; Özbek Türkçesi: til; Uygur Türkçesi: tii; Tat: tel; Başkurt Türkçesi: tel; Kmk: til; Krç.-Malk.: til; Nogay Türkçesi: til; Kazak Türkçesi: til; Kırgız Türkçesi: til; Alt:: til; Hakas Türkçesi: tîl; Tuva Türkçesi: tıl; Şor: til; Rusça: yazık

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kadının cinsiyet organının üst kısmında bulunan pek duygun küçük bir organ, bızır.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Anahtar. 2. Kilidin içindeki dilcik. 3. Kapı mandalı. 4. Koyun ve sığırlara takılan çanın içindeki madenî parça.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Yazı kaleminin ucu.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Zar içindeki sazan balığı yumurtaları.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Tekerleklerin geçirildiği eksenin, mazının ileri geri oynamasına engel olan ağaç kazık.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Açgı.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Dil.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Değil (bk. deyil, deyl)

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Dil. || dil oti yemiş olmak: çok konuşkan ve sevimli olmak

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Anahtar (Çayağzı)

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Değil

Türkçe

Osmanlıca

"t. Lisan, zeban. * Ağızdaki tat alma duygusu ve konuşma uzvu. * İnsanların konuştukları lehçelerin her birisi. Lügat. * Muhtelif âlât ve edevâtın uzunca ve yassı, ekseriya oynak kısımları. * Coğ: Denizin içi

Türkçe

Kişi Adları Sözlüğü

Cinsiyet: Erkek
1. Tat alma organı. 2. İnsanların düşündüklerini ve duyduklarını bildirmek için sözcüklerle veya işaretlerle yaptıkları anlaşma. 3. Tutsak, esir. 4. Körfez, koy.
Cinsiyet: Erkek
Gönül, yürek, kalp.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Geçen, sona eren, süreksiz.

İngilizce

poet. heart. –– yarası wounded feelings caused by harsh words.

İngilizce

(N.)
tongue, language, speech, clapper, lingo

İngilizce

tongue; language; spit

Fransızca

langue [la]; langage [le]; langue de terre; (aletde) languette [la]; (nefesli çalgýlarda) anche [la]

Fransızca

langue

Azerice

dil

Lehçe

jęzor

Lehçe

język

Lehçe

mowa

Lehçe

ozorek

Lehçe

ozór

Yunanca

(η) γλώσσα

Japonca

kotoba; shita

Arnavutça

1. gjuha
2. gjuhë

Kazakça

til

Türkçe

dil

Türkçe

gönül

Türkçe

kalp